Het gebouw aan de oostzijde van Amsterdam Centraal stond lange tijd bekend als het Postzakkengebouw en draagt sinds de renovatie de naam De Oost. Met zijn verspringende bakstenen gevels en karakteristieke groen-gele kozijnen vormt het een expressieve tegenhanger van het hoofdgebouw van het station.

Voor de NS werden de tweede en derde verdieping volledig gerenoveerd en ingericht voor verschillende afdelingen. Bij aanvang was het gebouw sterk verwaarloosd en was van het oorspronkelijke interieur weinig bewaard gebleven. Historische elementen, waaronder delen van het tegelwerk en de trappenhuizen, werden waar mogelijk gerestaureerd. Ook het oorspronkelijke kleurgebruik werd onderzocht en opnieuw aangezet, waardoor de architectuur aan zeggingskracht won.

De kantoorruimten zijn opgezet volgens een flexibel grid dat aansluit op het constructieve en architectonische ritme van De Oost. Dankzij daglichttoetreding vanaf beide langsgevels ontstonden lichte werkplekken. De routing werd langs deze gevels en door het midden van de verdiepingen georganiseerd, waardoor werk-, overleg- en algemene ruimten logisch met elkaar zijn verbonden. Ook de installaties werden zorgvuldig binnen deze heldere structuur ingepast.

Bestaand meubilair uit eerdere NS-locaties werd zoveel mogelijk hergebruikt. Door het opnieuw in te passen, kreeg het een nieuwe context en een langere levensduur.

De identiteit van de NS werd op eigentijdse wijze met het gebouw verbonden. Historische beelden uit de spoor- en postgeschiedenis werden grafisch bewerkt en toegepast in de verschillende ruimten. Zo ontstond een samenhangende kantooromgeving waarin de geschiedenis van het gebouw, de identiteit van de organisatie en het dagelijkse gebruik vanzelfsprekend bij elkaar komen.